Zgodnie z rozporządzeniem RM z 7.12.2015 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Rozwoju oraz zniesienia Ministerstwa Gospodarki zadania Ministerstwa Gospodarki zostały rozdzielone pomiędzy Ministerstwo Rozwoju i Ministerstwo Energii. Dotychczasowa strona MG przekształcona została w serwis Ministerstwa Energii. × zamknij
Przejdź do treści

Ciepłownictwo i kogeneracja

Ponad połowa energii zużywanej w Europie to energia cieplna przeznaczona do ogrzewania budynków, podgrzewania ciepłej wody użytkowej i potrzeby przemysłu. W Polsce udział ten jest jeszcze wyższy ze względu na położenie naszego kraju. Istnieją różne metody zaopatrzenia w ciepło mieszkańców oraz odbiorców przemysłowych. Na terenach wiejskich dominującym źródłem zaopatrzenia w ciepło są indywidualne kotły, a w średnich i dużych ośrodkach miejskich ciepło dostarczane jest głównie przy użyciu sieci ciepłowniczych, zasilanych z dużych ciepłowni i elektrociepłowni.

W Polsce planowanie i organizacja zaopatrzenia w ciepło należy do zadań własnych gmin, zgodnie z art. 18÷20 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 1059 ze zm.).

Produkcja ciepła przez przedsiębiorstwa koncesjonowane spadła w przeciągu 10 lat o ponad 15%, pomimo, iż nastąpił w tym okresie 16% wzrost długość sieci ciepłowniczych. Jest to rezultat postępującej efektywności energetycznej w naszym kraju np. termomodernizacja budynków, wymiana sieci ciepłowniczej oraz energooszczędnych zachowań odbiorców.

Ponad 62% ciepła produkowanego przez przedsiębiorstwa koncesjonowane jest produkowana w kogeneracji. To właśnie kogeneracja od wielu lat jest nieodzownym elementem ciepłownictwa systemowego i jest prognozowany dalszy wzrost udziału kogeneracji zarówno w krajowej produkcji ciepła, jak i krajowej produkcji energii elektrycznej. Z uwagi na to, iż oszczędność energii pierwotnej jest jednym ze sposobów wypełnienia celów klimatycznych UE, kogeneracja stanowi ważny element dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.Urz. UE L 315/1 z 14.11.2012). Należy również zwrócić uwagę na potencjał rozwoju źródeł OZE, szczególnie na terenach wiejskich, gdzie nie ma ekonomicznych przesłanek do budowy sieci ciepłowniczych.

W 2013 r. przedsiębiorstwa koncesjonowane wyprodukowały 395 PJ ciepła, a produkcja energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji wyniosła 24,7 TWh, co stanowiło 15,1% całkowitej krajowej produkcji energii elektrycznej.

W latach 2007-2012 funkcjonował w Polsce operacyjny system wsparcia wytwórców energii elektrycznej i ciepła w wysokosprawnej kogeneracji. Został on wznowiony w 2014 r. i będzie funkcjonował w przyjętym kształcie do końca 2018 r. W systemie przyznawane są przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki trzy odmiany świadectw pochodzenia, których rodzaj zależy od spalanego paliwa i zainstalowanej mocy jednostki kogeneracji. Stosowne regulacje znajdują się w art. 9a i art. 9l ustawy – Prawo energetyczne.

Treści publikowane w portalu dostępne są na warunkach określonych w licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0, z wyjątkiem przypadków gdy zastrzeżono inaczej.
Plac Trzech Krzyży 3/5, 00-507 Warszawa, email: me@me.gov.pl